Pojedinosti o zapisu

Analiza ciklusa 24 preludija i fuga op. 87 Dmitrija Šostakoviča

Digitalni repozitorij Muzičke akademije Sveučilišta u Zagrebu

Vidi informacije o repozitoriju  Pogledaj original
 
Polje Vrijednost
 
Naslov Analiza ciklusa 24 preludija i fuga op. 87 Dmitrija Šostakoviča
 
Autor Vranješ, Valerija
 
Tema UMJETNIČKO PODRUČJE. Glazbena umjetnost. Kompozicija.
FIELD OF ART. Art of Music. Composition.
analize
Šostakovič
preludiji
klavirska glazba
analysis
Preludes
piano music
 
Opis Ciklus 24 Preludija i fuge op. 87 Dmitrija Šostakoviča predstavlja vrhunsko izdanje polifone glazbe 20. stoljeća s osloncem na glazbu Johanna Sebastina Bacha. Djelo je nastalo u tajnosti, 50 – ih godina prošlog stoljeća, u vremenu izrazite umjetničke blokade koja je vladala unutar Sovjetskog Saveza.
Tonaliteti su u ciklusu raspoređeni po kvintnom krugu uzlazno pri čemu za svakim durskim tonalitetom slijedi njegov paralelni mol. Na tonalitetnom planu Šostakovič ne napušta tradiciju dura i mola, ali se uz njih služi i suvremenim (slobodnijim) harmonijskim sredstvima. Građa preludija varira između onih homofonog i plesnog karaktera te uvertire ili klavirske etide. Formalni plan fuge blizak je tradicionalnim uzorima gdje se jasno mogu raspoznati prva, druga i treća provedba, a koriste se i razne tehnike razvoja tematskog materijala kao što su inverzija, kanonske imitacije, augmentacija, diminucija i sl. Također, između preludija i fuga često je prisutna međusobna povezanost koja se najviše očituje u motivskoj i harmonijskoj sličnosti.
Cycle of 24 Preludes and Fugues op. 87 by Dmitri Shostakovich represents a special edition of polyphonic music of the 20th century with a base in Johann Sebastian Bachs music. The piece was written in secret, during the middle of the last century, in a time of an intense artistic blocade which was taking its place in a Soviet Union.
Tonalities are arranged by upper fifth circle where every major tonality is followed by his minor pair. Shostakovichs musical language is still based in tradition of major and minor tonalities, but he is also using newer, more modern harmonic resources. The construction of Preludes varies between a homophonic and dance charachter, overture or piano etude. The formal plan of the Fugue is closer to the tradition because parts can be easily recognized (first, second and third part). There is also a use of different development polyphonic tehniques such as inversion, canonic imitation, augmentation, diminution etc. Preludes and Fugues are connected by similar motives and harmony.
 
Izdavač Sveučilište u Zagrebu. Muzička akademija. I. odsjek za kompoziciju i teoriju glazbe.
University of Zagreb. Music Academy.
 
Suradnik Knešaurek, Ante
 
Datum 2015-09-19
 
Vrsta resursa info:eu-repo/semantics/masterThesis
text
 
Format (na primjer PDF) application/pdf
 
Identifikator https://drma.muza.unizg.hr/islandora/object/muza:30
https://urn.nsk.hr/urn:nbn:hr:116:885047
 
Jezik hrv
 
Prava http://rightsstatements.org/vocab/InC/1.0/
info:eu-repo/semantics/restrictedAccess